Park Narodowy Gór Stołowych
Obłe formy skalne porozrzucane chaotycznie pomiędzy drzewami, o przedziwnych kształtach maczug, wież, iglic, równiutko ociosanych kolumn czy monstrualnych grzybów porośniętych miękkim mchem. Nad okolicą góruje szczyt, z pozoru o łagodnych, gładkich wierzchołkach, w rzeczywistości kryjący zdradliwe szczeliny i strome przepaście, a wąskie, kręte ścieżki prowadzą ku Piekiełku.
Przycupnąwszy na krawędzi zbocza, obserwuje zachodzące słońce i nadciągające z oddali ciemne chmury, zwiastujące zamianę pogody – ona – zamyślona postać, zastygnięta w skale o ludzkiej twarzy.

Zobacz takze: Kampinoski Park Narodowy